Van een varken aan het spit naar een kast vol vergunningen

Soms vraag ik mij af wat Wilfried Kok ervan zou vinden als hij vandaag nog eens een bestuursvergadering van het Bruegheliaans Festijn zou binnenlopen. Ik zie het al helemaal voor me. Hij kijkt een beetje verbaasd om zich heen, ziet laptops, stapels draaiboeken en veiligheidsplannen, en vraagt: "Wanneer steken we het varken eigenlijk aan?" Want zo begon het ooit. Samen met de Böggelrieders en Daansers wilde Wilfried gewoon een mooi feest organiseren voor Losser. Geen ingewikkelde plannen. Gewoon een kleedjesmarkt. Want waar kinderen zijn, komen ouders. En waar ouders zijn, komen opa's en oma's. Een varken aan het spit erbij, muziek, gezelligheid en een goed glas. Meer was er eigenlijk niet nodig om een prachtig dorpsfeest neer te zetten. En zo geschiedde. Dat eenvoudige idee groeide uit tot het Bruegheliaans Festijn zoals we dat vandaag kennen. Een evenement waar duizenden mensen ieder jaar naar uitkijken. Een feest waar heel Losser samenkomt. Toch moet ik vaak aan die begintijd denken. Want een evenement organiseren is anno 2026 toch nét even anders dan begin jaren tachtig. Tegenwoordig heeft er bijna dagelijks wel een bestuurslid overleg met de gemeente, de veiligheidsregio, de brandweer, de politie, beveiliging, EHBO, horeca, leveranciers en nog een hele rij organisaties. Vergunningen, calamiteitenplannen, verkeersplannen, veiligheidsplannen, risicoanalyses... Ik zal u er verder niet mee vermoeien, want daar wordt zelfs een voorzitter soms een beetje duizelig van. Maar juist daarom wil ik vandaag iets zeggen wat misschien wel eens te weinig wordt uitgesproken. Ons bestuur bestaat volledig uit vrijwilligers. Mensen die overdag gewoon hun eigen baan hebben. Ondernemers, werknemers, mensen met gezinnen en verplichtingen. En toch nemen zij met alle liefde een uurtje verlof op, schuiven ze 's avonds weer aan voor een overleg of beantwoorden ze tussendoor nog even een telefoontje van de gemeente. Niet omdat het moet, maar omdat hun hart klopt voor het Bruegheliaans Festijn. Ik durf gerust te zeggen dat we inmiddels een bestuur hebben vol onbetaalde experts. De één kent de vergunningen van voor tot achter, de ander weet alles van techniek, horeca, veiligheid, sponsoring, communicatie of logistiek. Iedereen brengt zijn eigen kennis mee en samen maken we iets waar heel Losser van kan genieten.

Ik weet zeker dat Wilfried Kok trots zou zijn. Niet omdat het feest groter is geworden dan hij ooit had kunnen bedenken, maar omdat de gedachte achter zijn idee nog altijd hetzelfde is gebleven. Samen een mooi feest maken. Voor iedereen. En als straks in augustus weer duizenden mensen genieten van muziek, gezelligheid, lekker eten en een drankje, hoop ik dat ze heel even denken aan die grondlegger die ooit begon met een eenvoudig idee, een varken aan het spit en een flinke dosis enthousiasme. Wilfried, bedankt. En aan mijn medebestuursleden: hulde. Zonder jullie geen Bruegheliaans Festijn