We gebruiken functionele cookies om de website goed te laten werken. Met je toestemming plaatsen we ook analytische cookies (Google Analytics) om het gebruik te meten en de website te verbeteren. Je gegevens worden nooit verkocht. Meer informatie.
Terwijl half Nederland de caravan achter de auto hangt, de koffers richting vliegveld rollen of de tuinstoel tot favoriete vakantiebestemming wordt uitgeroepen, zijn er ook mensen die gewoon dóórwerken. En ja... ik hoor bij die laatste categorie.
Sterker nog: bij ons draait de organisatie van het Bruegheliaans Festijn op volle toeren. Waar anderen de dagen aftellen tot hun vakantie, tel ik de dagen af tot de opening van ons prachtige feest. En ik zal eerlijk zijn... er beginnen zich inmiddels wat gezonde kriebels in mijn buik te nestelen. Of dat spanning is of de gedachte aan een Lossers kruidenbitter laat ik maar even in het midden. Want wat staat ons weer een fantastische editie te wachten!
Dit jaar ben ik misschien nog wel het meest trots op ons nieuwe Bruegheldorp. Een plek waar je even vijf eeuwen terug in de tijd stapt. Geen wifi, geen smartphones en gelukkig ook geen eindeloze vergaderingen. Wel verhalenvertellers die je meenemen naar vervlogen tijden, mandenvlechters die laten zien hoe vakmanschap eruitziet en oude spelletjes waarbij je ontdekt dat plezier helemaal geen stopcontact nodig heeft. Ik zie het al helemaal voor me. Kinderen die zich verbazen, ouders die fanatiek meedoen en opa's en oma's die roepen: "Dat deden wij vroeger ook!" Terwijl ze stiekem ontdekken dat ze die oude spelletjes toch nét iets minder soepel spelen dan vroeger.
Soms vraag ik mij af wat Pieter Brueghel zelf zou denken als hij ineens door ons dorp zou wandelen. Ik denk dat hij direct zijn ezel zou neerzetten, zijn penselen zou pakken en als een dolle alles zou vastleggen. De lachende gezichten, de muziek, de ambachten, het genieten met elkaar... precies zoals hij dat eeuwen geleden ook deed.
En eigenlijk realiseer ik me dat wij hetzelfde doen. Alleen gebruiken wij tegenwoordig camera's, drones en mobiele telefoons. Maar de bedoeling is precies hetzelfde: herinneringen maken. Momenten vastleggen die over vijftig jaar misschien weer uit een archiefdoos tevoorschijn komen. Waar iemand dan glimlachend naar kijkt en zegt: "Kijk nou eens... zó vierden ze toen het Bruegheliaans Festijn." Dat idee alleen al maakt me trots.
Dus geniet vooral van uw vakantie, van een dagje weg of gewoon van een heerlijke time-out in eigen tuin. Maar weet één ding: achter de schermen staat een groep enthousiaste vrijwilligers ondertussen met heel veel plezier te bouwen aan een feest voor iedereen. En ik? Ik leg de penselen alvast klaar. Je weet maar nooit... misschien kijkt er over vijftig jaar wel iemand naar onze editie van 2026 zoals wij nu vol bewondering kijken naar de schilderijen van Pieter Brueghel. En eerlijk is eerlijk... dat zou toch een prachtig meesterwerk zijn. Een brueghelse groet
